అమ్మకో ఉత్తరం .. ఈ సీరిస్ లో ఇదే మొదటిది

ప్రియమైన అమ్మా… ఇలాగే గుర్తుండి ఉంటావ్ కదూ నువ్వు.. మీ వాళ్ళందరికీ..చుట్టాలు, స్నేహితులు, పరిచయస్తులు, పేషెంట్లు, నువ్వు నచ్చేవాళ్ళు ,నీకు నచ్చేవాళ్ళు.. చిన్న నవ్వుతో, అంతమందిని గెలవగలిగిన నువ్వు.. ఇంక చాల్లే ఈ నవ్వులు అని.. ఈ ఆట వదిలేసి, పొద్దున్నే తీరిగ్గా కాఫీ తాగి , ఈనాడు పజిల్ నింపి.. మమ్మల్ని అందర్నీ వదిలేసి వెళ్లి, ఇవాల్టికి సరిగ్గా నాలుగేళ్ళు నలుగురు కూర్చొని నవ్వే వేళల నా పేరొకపరి తలవండి…. ప్రతీ క్షణం తలచుకుంటున్నాం అమ్మా…..

అక్షర పదచిత్రాల మెటాఫర్ మళయాళ’జాలం- సూఫీ చెప్పిన కథ-సాయి పద్మ రివ్యూ

శ్రీ కే.పీ.రామనున్ని రాసిన “ సూఫీ పరాంజే కథ’ ( మలయాళంలో ఈ నవల పేరు ) ని తెలుగులో శ్రీ. ఎల్.ఆర్ .స్వామి గారు ‘సూఫీ చెప్పిన కథ’ గా అనువాదం చేసారు . అది ఇప్పుడే చదివి ముగించాను . లేదు .. లేదు గత పదిహేను రోజులుగా ముందుకీ , వెనక్కీ చదువుతూనే ఉన్నాను . కథలోకి పూర్తిగా ములగబోయే ముందు కొన్ని వివరాలు ఇలా ఉన్నాయి – ఈ కథ కి…

అత్తమ్మ అంబేద్కర్ లా ఉంది ..!!

  ఈ మాట నాది కాదు, వినోదిని గారి కథల్లో ఒక కథ టైటిల్ ఇది .. ఇవాళ మా అత్తయ్య పోయిన రోజు, ఆమె చెప్పిన చివరి మాట- ఆనంద్ వచ్చేస్తాడు, తలుపులు జాగ్రత్తగా వేసుకో ..నా గురించి బాధ వద్దు ..! ఆలోచిస్తే, తక్కువకాలంలో ఆమె చెప్పినవి , వొక జీవితకాలానికి సరిపోయినన్ని…. ఉదాహరణకి కొన్ని నేను:సోనియాగాంధీ పరిపాలిస్తోంది అత్తయ్యా – అత్తయ్య: అంటే, అమ్మా, బాత్రూంలు కదిగేవాళ్ళు కూడా ఇటలీ నుండే వస్తారా…

జ్ఞాపకాలే వోదార్పు.. జ్ఞాపకాలే నిట్టూర్పు ..!!

నిరామయంగా నిలబడ్డ మాట్లాడని మల్లెమొగ్గ, కదలలేని మెదలలేని వొక జీవితం .. వోకటికీ , రెంటికీ కూడా మంచంలో జరపాల్సిన  పిల్లని కూడా ఏనాడూ విసుక్కోలేదు.. ! గుర్తుందా అమ్మా..గాలీ వానలో , మా స్కూల్ పాక కూలిపోయి నేను, ఇంకో టీచర్ అందులో గంటకి పైగా సేపు ఉండిపోతే, .. ముందుగా నన్ను కాపాడిన భాషా మేడం కి నువ్వు అన్ని టెస్ట్లూ ఫ్రీ గా చేస్తే, నన్ను పట్టించుకోలేదని విసుక్కున్నా.. ఆమె ప్రేగ్నంట్ రా…

భావం – ప్రాప్తి

కాస్త వంగి నడు, ఛాతీ కనబడేలా ఆ నడకేంటి కాళ్ళు బారజాపి అంగలేస్తూ , ఎలా ఉన్నావో తెలుసా ..మగరాయుడిలా వోద్దిగ్గా కూర్చోలేవూ.. ఆడ పిల్లవు కావూ వినీ వినీ విసుగేత్తిపోతోంది ప్రాణం ఎందుకు సిగ్గుపడాలి శరీరం అంటే .. నరాల, నాడుల, స్పర్శల, అనుభూతుల శరీరం అంటే .. నిప్పుల్లాంటి నెప్పుల, మెలికల, ముడతల, బిగుతుల, వదుల్ల శరీరం అంటే.. ఆశ, నిరాశల, భావాల, ప్రాప్తుల శరీరం అంటే వినేవాళ్ళుంటే, ఆచరించేవాళ్ళుంటే ఎంతసేపు సిగ్గుపడాలో, ఎలా…

డిప్రెషన్- కాలిన ఇళ్ళ కలల చిట్టా

డిప్రెషన్ తాటాకులు కాలిన కమురు వాసనలో, కాలుతున్న కుండలూ , కూలుతున్న ఆశలూ కనబడవు. లగేత్తు లగేత్తు.. ప్రాణం ముఖ్యం, పాస్ పుస్తకాలూ.. పట్టా కాగితాలూ కావు ..! అక్కడ ఎవరు తగలపడినా ..ఎక్కడ ఎవరు దగా పడినా ..నడు రోడ్ మీదకి.. పాలంబలి కాకపోతే నీళ్ళ అంబలి ..అదీ పులిస్తే, గంజినీళ్ళు , ఏదో ఒకటి ప్రాణం ముఖ్యం , కరిగిపోయిన నీ సత్తు గిన్నెలు కాదు .. లగెత్తేహే!! కలవారి భోగి మంటల్లో, కాలిన…

పద్దాలు – పైడమ్మ ………….. అనబడు ఖబరం రసీద …. The Unfinished Symphony

ఒక్కసారి కూడా చూడని మనిషి కోసం బాధ పడటం ఏంటి? బుద్ధి తక్కువ కాకపోతే.. గత నెల ఫోన్ చేస్తే .. లేదు లేదు అంటూనే, చేదు లోనే శాంతి ఉంది, అన్నాడు ఆరుద్ర అని మీరంటే , ఉంది ఉంది అనుకుంటే , మన చేతుల్లోనే ఆరోగ్యం ఉంది – అని నేనంటే, తల్లీ నువ్వు కూడా క్లాసులు పీకటం మొదలెట్టావా ? అన్న గొంతు ఇంకా వినిపిస్తూనే ఉంది. మీరో గొప్ప కవి అని…

నేనూ- నా చుంపాత

ముతక పరికిణీ కచ్చపోసి కట్టి నాన్న బుష్కోటు పైన తొడిగి ,పైగా గళ్ళ తువ్వాలు భుజానేసి పగుళ్ళు పట్టిన కాళ్ళతో ,సిమెంట్ దూరిన గోళ్ళతో వాడిపోయిన మల్లెల దండతో, ఎండకి మాడిపోయిన మొహంతో చెమటకి తడిసి రంగుమారి వదులైన బట్టలతో, తిరిగే నేను, ఆ కామపు దున్నపోతుని యెట్ల రెచ్చగొట్టానో అర్ధం కాలేదు రెచ్చగొట్టటానికి ఆకారం తెలీకపోయినా ఆడపిల్లయితే చాలని అప్పుడు అర్ధం కాలేదు నిత్యం నే నెత్తిన పెట్టి తిరిగే నా చుంపాత  నా మాడుకి…

వెళ్ళిందా .. ఎక్కడుంది ??

ఇవాల్టికి ఆమె వెళ్ళిపోయి రెండు నెలలు.. వెళ్ళిందా , ఎక్కడుంది అనే ప్రశ్నలకి సమాధానాలూ లేవు, ఎన్ని ప్రశ్నలు అడిగినా ఆమె తిరిగి రానూ రాదు. తలచుకుంటే ఒక గర్వమైన వేదన వస్తుంది. ఇప్పుడే కదా .. కేన్సర్ అని తెలిసింది, అంతలోనే కదా అది నయమైంది అని కూడా తెలిసింది.. అంతలోనే కదా ..అసలు ఏమి తినాలో ఎలా ఎలా తినాలో, ఆరోగ్యకరమైన సూప్స్ ఎలా తయారు చేసుకోవాలో తను మాకు క్లాసులు చెప్పింది. అంతలోనే…

నెప్పుల నెమలీకలు..!!

  పల్చగా సుతారంగా, కేవలం స్పర్శ మాత్రమే కాదు నెప్పి కూడా ప్రయాణిస్తుంది.. ఒకానొక సమయంలో సహస్ర ఘంటికానాదం గుండెల్లో కొట్టుకొని, తెగని శ్లేష్మంలా ఎంత ఇబ్బంది పెడుతుందో, ఆగక చూసే కాంక్షా చూపులా బాధ ఎంత బాధిస్తుందో చెప్పలేము.. కలుస్తారు ఎవరో, నమ్మకంగా చెప్తారు, నెప్పిలో కూడా నీతోడుంటాం అని.. ఎలా ఉంటారో అర్ధం కాకపోయినా వినటానికి బాగుండి, కృతజ్ఞతగా అనిపిస్తుంది. ఆ భావం కొంచం ఎక్కువ అవగానే, కొంచం భారంగా ఉంటుంది, మరో కొత్త…

చూస్తూ, వింటూ, కలుస్తూనే ఉన్న నా నువ్వు ..!

ఎక్కడో చూసినట్టే ఉంది నిన్ను .. పులుసు కలయబెడుతూనో, వెల్లుల్లి సరిపోతుందో లేదో అని ఆదుర్దా పడుతూనో చిక్కగా చిక్కడిన దారపురీలుని సవరదీస్తూనో, తటాల్న విసిరే మాటల గాయాలకి మందు రాసుకుంటూనో మోకాళ్ళ నెప్పుల నిప్పుల గుండం కుంటుతూనో అరిచేతుల ఆవిరైన స్వర్గాల పెళుసులు నిమురుతూనో   ఎక్కడో విన్నట్టే ఉంది నీ మాట సుళ్ళు తిరుగుతున్న సంగీతం హటాత్తుగా ఆగిన అపశ్రుతి లా అరిగిపోయిన మంగళసూత్రంలో విరిగిపోయిన లక్క శబ్దంలా జవాబు తెలిసీ మాట్లాడని భేతాళిని…

వి’చిత్ర లిపి

కొన్నిటికి లిపి అవసరం కాదు చుక్కల వెంట పరుగెత్తే చక్కటి కళ్ళు మాటల మధ్య నిశ్శబ్దం లాంటి మట్టి సాలోచనగా ఆగిన పాదాల పగుళ్ళు   నల్లటి చిత్రాకాశం మీద వేసే చిక్కటి ముగ్గు వొగ్గులా మిగిలిన బామ్మగారి గతపు ముగ్గులు వాడేసిన చీపుర్లూ, పగిలిన బుగ్గల అందాల నవ్వులు నేలమ్మ మీద ముగ్గేసిన శుభోదయానికై వేచే సూరీడయ్య హడావిడితనాలు   వెలగని దీపాల చిత్రిస్తూ  వెలిగే నవ్వుల కాంతులు కొన్ని చుక్కలతోనే , చుట్టబెట్టే రంగుల…